Orkestra sınavı, konser vermekten farklı bir sınavdır. Aday genellikle bir perde arkasından, tanımadığı bir jüriye, bağlamından koparılmış birkaç dakikalık pasajlar çalar. Bu formatta güvenilirlik, parlaklıktan daha çok değer taşır.
Standart repertuvarın çekirdeği oldukça istikrarlıdır. Her flütçünün Debussy'nin "Prélude à l'après-midi d'un faune"u (1894) ve Ravel'in "Daphnis et Chloé" balesindeki (1912) soloları bilmesi beklenir; bunlar dünyadaki her orkestra sınavının temel taşlarıdır. Bunlara sıkça eklenen diğer pasajlar arasında Mendelssohn'un "Bir Yaz Gecesi Rüyası" sahne müziğindeki Scherzo ve Bizet'nin "Carmen"inden bölümler (La garde montante, 1. Perde Prelüdü ve Entr'acte) yer alır.
Bu seçimlerin mantığı vardır. Her pasaj farklı bir yetkinliği ölçer: "Faune" ton rengini ve serbest zamanlamayı, "Daphnis" nefes kapasitesi ile projeksiyonu, Mendelssohn Scherzo'su hafif ve hızlı dil tekniğini, Bizet Entr'acte'ı ise lirik cümle kurma becerisini sınar. Dört pasajla bir adayın neredeyse bütün profili çıkarılabilir.
Hazırlıkta en sık yapılan hata, pasajları yalnızca hızlı ve doğru çalmaya odaklanmaktır. Jüri doğruluğu zaten varsayar; asıl baktığı şey tempo istikrarı, entonasyon güvenilirliği ve pasajın orkestral bağlamına uygun bir karakterle çalınıp çalınmadığıdır. Bu yüzden pasajları eserin tam kaydını dinleyerek çalışmak, tek başına notaya bakmaktan çok daha etkilidir.
Derslerimizde orkestra hedefi olan kursiyerlerimize bu pasajları erken tanıtıyoruz ve metronomlu tempo istikrarı çalışmasını hazırlığın merkezine koyuyoruz. Ayrıca kayıt alarak çalışmayı özellikle öneriyoruz; sınav ortamının en yakın provası, kendi icranızı dışarıdan dinlemektir.