Jacques Ibert'in Flüt ve Orkestra için Konçertosu, flüt repertuvarının en talepkâr eserlerinden biridir. 1932-33'te virtüöz flütçü Marcel Moyse için bestelendi ve Paris Konservatuvarı tarafından sipariş edildi.
İlk seslendiriliş 25 Şubat 1934'te Paris'te gerçekleşti: solist Moyse, eşlik eden topluluk Orchestre de la Société des Concerts du Conservatoire ve şef Philippe Gaubert'di. Yani bu prömiyerde, Fransız flüt okulunun iki kuşağı aynı sahnedeydi — solistlik yapan Moyse ve orkestrayı yöneten, Taffanel'in metodunu tamamlamış olan Gaubert.
Konçerto üç bölümden oluşur: Allegro, Andante ve Allegro scherzando. Eser Moyse'a ithaf edilmiştir.
Eserin zorluğu birden fazla katmanlıdır. Dış bölümler yüksek tempoda, geniş aralıklı ve teknik olarak yoğun yazılmıştır; parmak tekniği ile dil tekniğinin tam senkronize olmasını gerektirir. Orta bölüm ise tamamen farklı bir beceri ister: uzun cümleler, kontrollü bir ton ve dinamik incelik. Bir icracının hem hızda hem de sükûnette aynı ölçüde ikna edici olması beklenir.
Bu yüzden konçerto, konservatuvar sınavlarında ve uluslararası yarışmalarda sık kullanılır — çünkü tek bir eserde bir flütçünün neredeyse bütün becerilerini test eder.
Derslerimizde bu düzeydeki eserleri konservatuvar hazırlığı yapan kursiyerlerimizle çalışıyoruz. Böyle bir esere geçmeden önce ton, dil tekniği ve gam hâkimiyetinin sağlam biçimde oturmuş olması gerekiyor; aksi hâlde eser üzerinde çalışmak teknik gelişimin yerini almıyor.