Enstrüman çalışmasının fiziksel bir sınırı vardır. Dudak kasları yorulur, konsantrasyon düşer ve belirli bir noktadan sonra tekrar etmek fayda sağlamaz, hatta hatalı alışkanlıkları pekiştirebilir. Zihinsel çalışma — enstrümana dokunmadan, notayı okuyarak ve müziği zihinde duyarak yapılan pratik — bu sınırın ötesinde öğrenmeyi sürdürmenin yollarından biridir.
Yöntem basittir ama disiplin ister. Notayı önünüze alırsınız ve pasajı zihninizde, gerçek tempoda, tüm detaylarıyla duyarsınız: hangi notada nefes alacağınızı, hangi noktada crescendo yapacağınızı, parmakların hangi sırayla hareket edeceğini. Zorluk, dikkatin kaymasıdır; zihinsel çalışma gerçek çalışmadan daha yorucu gelebilir çünkü hiçbir dış uyaran yoktur.
Bu yaklaşımın en somut kullanım alanları şunlardır: yolculukta ya da çalma imkânı olmayan ortamlarda çalışmayı sürdürmek; sahne öncesi son tekrarı yapmak; bir sakatlık ya da rahatsızlık döneminde repertuvarı canlı tutmak; ve ezber çalışması.
Ezber konusunda zihinsel çalışmanın özel bir değeri vardır. Parmak hafızasına dayalı ezber kırılgandır — konsantrasyon bir an dağıldığında zincir kopar. Zihinde yapılandırılmış bir ezber ise müziğin yapısına dayanır ve daha dayanıklıdır.
Zihinsel çalışma enstrüman çalışmasının yerini tutmaz; hava desteği, ambüşür ve gerçek ton kontrolü yalnızca çalarak geliştirilir. Ama günlük çalışmanın yanına eklendiğinde verimi artırır.
Derslerimizde özellikle sınav ya da konser hazırlığındaki kursiyerlerimize bu yöntemi öneriyoruz. Ayrıca dudak yorgunluğu yaşayan kursiyerlerimiz için, mola sürelerini boş geçirmek yerine zihinsel tekrarla değerlendirmek iyi bir çözüm oluyor.