Johann Joachim Quantz (1697-1773), Prusya Kralı II. Friedrich'in — Büyük Friedrich'in — flüt öğretmeni ve saray müzisyeniydi. Bu ilişki, kralın henüz veliaht prens olduğu dönemde başladı ve yaklaşık kırk beş yıl sürdü. Müzik tarihinde bir enstrüman hocasının bu kadar uzun ve bu kadar yakın bir hükümdar ilişkisi kurduğu başka bir örnek bulmak zordur.
Sarayda flüt, bir hobi değil günlük bir disiplindi. Büyük Friedrich her akşam, dönemin en iyi müzisyenlerinin eşliğinde flüt çalardı. Bu akşam konserlerinin düzenlenmesi genellikle Quantz'ın sorumluluğundaydı; Benda, Graun ve Carl Philipp Emanuel Bach gibi isimler bu ortamın parçasıydı. Yani Quantz'ın öğretmenliği, tek bir öğrenciye ders vermenin ötesinde, bütün bir saray müzik hayatının programlanması anlamına geliyordu.
Bu konumun pedagojik sonucu önemlidir. Quantz'ın 1752 tarihli incelemesindeki ayrıntı düzeyi — nefesin nereye alınacağından sahnedeki duruşa kadar — tesadüfi değildir; on yıllar boyunca tek bir öğrenciyi her akşam dinleyen, aynı sorunları defalarca farklı açılardan çözmek zorunda kalan bir öğretmenin birikimidir.
Buradan çıkan ders bugün de geçerlidir: teknik gelişme, seyrek ve yoğun çalışmalardan değil, düzenli ve sürekli tekrardan doğar. Sarayda her akşam çalınan bir enstrüman, haftada bir kez uzun süre çalışılan bir enstrümandan farklı bir yerde durur.
Derslerimizde bu ilkeyi ders programının kendisine yerleştiriyoruz: haftada bir saatlik birebir ders, kursiyerin evde her gün ayıracağı kısa ve düzenli çalışma zamanıyla birlikte anlam kazanır. Ders saatinin görevi yeni malzeme vermek, asıl gelişimin gerçekleştiği yer ise arada geçen yedi gündür.