Paul Taffanel'in Fransız flüt okulu için hazırladığı temel kaynak — "Méthode Complète de Flûte" — yıllar süren bir çalışmanın ürünüydü ve bu çalışma öğrencisi Philippe Gaubert ile birlikte yürütüldü. Taffanel'in ölümünün ardından eseri tamamlayıp yayımlayan kişi Gaubert oldu.
Gaubert, yalnızca bir metodu tamamlayan editör değildi. Paris Konservatuvarı'nda hocasının ardından flüt profesörlüğüne geçti, Paris Operası'nda öne çıkan bir icracı olarak çaldı, ayrıca opera, bale, şarkı, orkestra ve oda müziği besteledi — bunların arasında flüt için yazılmış çok sayıda eser vardır.
Bu metodun içinden çıkan ve bugün dünyanın her yerinde çalışılan bölüm, "17 Grands Exercices Journaliers de Mécanisme" — kısaca 17 Günlük Egzersiz'dir. 1923'teki yayımından bu yana bütün flütçüler için standart bir kaynak hâline gelmiştir. Kitabı Taffanel yazmaya başlamış, öğrencisi Gaubert tamamlamıştır.
Metodun temel fikri, egzersizlerin her gün çalışılarak tekniğin ve tonun korunup güçlendirilmesidir. Aşamalı yapısıyla dikkat çeken bu yaklaşımda vurgu, hızdan çok sesin saflığına yapılır — yani mekanik bir parmak çalışması değil, ton kalitesiyle birlikte yürütülen bir teknik gelişimi hedeflenir.
Hoca-öğrenci zincirinin bir metodu nesiller boyu taşıması, bu ekolün en belirgin özelliğidir. Derslerimizde de aynı mantığı izliyoruz: kursiyerimize verdiğimiz her günlük egzersizin neyi geliştirdiğini, hangi soruna çözüm ürettiğini açıklıyoruz. Amaç, kursiyerin bir gün öğretmensiz kaldığında kendi çalışma programını kurabilecek donanıma sahip olmasıdır.