Bugün solo flüt repertuvarının köşe taşı sayılan Debussy'nin "Syrinx"i, aslında bağımsız bir konser eseri olarak tasarlanmamıştı. 1913'te, Debussy'nin dostu şair ve oyun yazarı Gabriel Mourey'in "Psyché" adlı oyunu için sahne müziği olarak yazıldı.
İlk seslendiriliş 1 Aralık 1913'te Paris'te Théâtre des Champs-Élysées'de gerçekleşti ve eseri çalan flütçü Louis Fleury'ydi. Eser Fleury'ye ithaf edilmişti ve ilk adı "La Flûte de Pan"dı.
Fleury'nin bu hikâyedeki rolü ilk icracı olmakla sınırlı değildir. Eser Debussy'nin sağlığında yayımlanmadı; ancak Fleury'nin ölümünden sonra, 1927'de yayıncı Jean Jobert tarafından basıldı. Bu baskıyı hazırlayan isim ise flütçü Marcel Moyse oldu ve Moyse'un kaynak el yazmasına dayandığı bilinir. Adın "Syrinx" olarak değiştirilmesinin nedeni de pratik bir kaygıydı: Debussy'nin "Chansons de Bilitis" eserinde de "La Flûte de Pan" başlıklı bir bölüm bulunuyordu ve karışıklık istenmiyordu.
Bu hikâye, bir eserin bugün elimizde tuttuğumuz notaya nasıl ulaştığının iyi bir örneğidir. Elimizdeki baskı, bestecinin masasından doğrudan gelmez; icracıların, editörlerin ve yayıncıların kararlarından geçerek gelir. Bir eseri çalarken hangi baskıyı kullandığımız bu yüzden önemlidir.
Derslerimizde ileri seviyeye gelen kursiyerlerimizle Syrinx üzerinde çalışırken yalnızca notaları değil, eserin bu geçmişini de konuşuyoruz. Serbest ritmik yapısı ve nefes yerleşimi, eserin sahne müziği kökeni bilindiğinde çok daha anlaşılır hâle geliyor.