Flütün ayak kısmı (foot joint) iki farklı biçimde üretilir. Do ayağı, enstrümanın en pes sesini orta do'nun altındaki do olarak belirler. Si ayağı ise bir yarım ses daha aşağı iner ve si sesini kazandırır.
İlk bakışta tercih basit görünür: daha geniş aralık daha iyidir. Ancak seçim birkaç değişkeni birlikte etkiler.
Ses aralığı açısından si ayağı, o tek pes notayı isteyen repertuvar için gereklidir. Bu notayı kullanan eser sayısı sanıldığı kadar çok değildir ama özellikle 20. yüzyıl ve çağdaş repertuvarda karşımıza çıkar.
Ağırlık ve denge açısından si ayağı flütü biraz daha uzun ve ağır yapar. Uzun provalarda bu fark hissedilebilir, özellikle genç öğrencilerde.
Tepki açısından ise tartışmalı bir konu vardır: bazı icracılar si ayağının üçüncü oktavdaki bazı notaların tepkisini ve tınısını etkilediğini savunur. Bu etkinin yönü konusunda görüş birliği yoktur ve büyük ölçüde enstrümandan enstrümana değişir.
Ara seviye performans flütlerinde si ayağı sıklıkla bulunur ve bu modellerde neredeyse her zaman Fransız yani açık delik perde tasarımı da vardır.
Pratik tavsiye: başlangıç seviyesinde do ayağı yeterlidir ve hafifliği avantajdır. Repertuvar genişledikçe ve ileri seviyeye geçildiğinde si ayağı düşünülebilir.
Derslerimizde enstrüman değiştirmeyi planlayan kursiyerlerimize, karar vermeden önce her iki seçeneği de denemelerini öneriyoruz. Teknik özellikler listesi okumak, enstrümanı elde tutup çalmanın yerini tutmuyor.