Flüt satın alırken karşılaşılan ilk teknik tercihlerden biri, perdelerin açık delik (Fransız sistemi) mi yoksa kapalı delik (plateau) mi olacağıdır.
Açık delikli perdelerde parmağın deliği tam kapatması gerekir. Bu, başlangıçta zorlayıcıdır çünkü parmak yerleşimi hassaslaşır; buna karşılık icracıya ek imkânlar verir: parmağı kısmen kaydırarak notayı bükmek, çeyrek sesler üretmek ve bazı alternatif parmak pozisyonlarını kullanmak mümkün hâle gelir. Çağdaş repertuvarın gerektirdiği tekniklerin bir bölümü açık delikli flüt ister.
Kapalı delikli perdeler ise parmak yerleşiminde tolerans tanır ve özellikle küçük eller ya da yeni başlayanlar için rahattır.
Bu ikisinin arasında bir de karma bir düzen vardır. Albert Cooper'ın Orchestral Model flütü, sol elde kapalı (plateau), sağ elde açık (Fransız) perdeleriyle hemen tanınır. Cooper'ın bugün sıkça "orkestra" düzeni olarak anılan bu yaklaşımı, iki sistemin avantajlarını birleştirme fikrine dayanır.
Akustik açıdan da bu tercih önemsiz değildir. Ton deliklerinin boyutu ve yüksekliği, skala tasarımında belirleyicidir ve Fransız tarzı delikli perdeler bu hesaba ek karmaşıklık katar.
Pratikte çoğu kursiyer için tavsiye şudur: başlangıçta kapalı delikli bir flütle rahat etmek, teknik oturduktan sonra açık deliğe geçmek. Geçiş sırasında delikleri geçici olarak tıkaç ile kapatmak da yaygın bir yöntemdir.
Derslerimizde enstrüman seçimi yapacak kursiyerlerimize bu tercihleri el yapısı, hedefleri ve bütçesi üzerinden birlikte değerlendiriyoruz. Satın almadan önce eğitmene danışmak, sonradan pişmanlığı önlemenin en basit yolu.